Jest zapewne tak, że pamiętamy pierwsze swoje zauroczenie w późnym dzieciństwie czy wczesnej młodości, uczucie silne;  wydaje się się nam, że na całe życie, uczucie romantyczne, wielkie, najważniejsze , wspominamy je jednak przez całe życie  z sentymentem, bowiem jest to zaangażowanie nasze emocjonalne wtedy dziewicze, czyste, nowe, bezwarunkowe, szczęśliwe może naiwne; bo coż możemy wiedzieć o życiu wtedy; nie jesteśmy w stanie realnie ocenić nasz stan psychiczny, wówczas pozbawiony odpowiedzialności za siebie czy drugiego człowieka, najczęściej posiadając zapewnione warunki do życia przez rodziców bądź opiekunów; z perspektywy  czasu przyznajemy , że nie było to uczucie dojrzałe , w tym momencie naszego życia - rozwoju psycho-fizycznego towarzyszy jakaś burza hormonów ,  obłędna chemia nie pozwala nam na ,,rozsądek'' w  namiętności uczuć do drugiej osoby w sposób bezgraniczny doznając pierwszego mocnego uczucia...

Jak to jest z tą pierwszą miłością,   czy jest jedyną, czy możliwe jest ponowne zakochiwanie się z tą samą siłą, czy prawdziwa pierwsza miłość  jest dopiero drugą bądź trzecią z kolei, czy potrafimy się zakochać , zaufać jeszcze raz, gdyż musiało spotkać nas rozczarowanie skoro nie jest jedyną miłością naszego całego życia przezyty związek,

Zatem czy kolejne miłości są jedynie zadurzeniami , miłościami z rozsądku, czy mogą być inne pierwsze miłości; następne zakochiwanie się będzie  miłością , raczej serią czy serialem naszego życia; czy to w ogóle możliwe?   Czy serial o nazwie  ,, Pierwsza miłość'' powinien zmienić tytuł ?  Czy Pierwsza Miłość jest jedyna i niepowtarzalna ?